«Η μέρα που έγινα κι εγώ λύκος»
Η Σαρλότ φοβάται τους λύκους. Τους αληθινούς λύκους. Και ακόμα περισσότερο τους λύκους που τριγυρίζουν, άγριοι και επιβλητικοί στην αυλή του σχολείου της, έτοιμοι να κατασπαράξουν κάθε γέλιο, κάθε όμορφο συναίσθημα και κάθε ανέμελη στιγμή..
Μιλήσαμε για το ευαίσθητο και επίκαιρο θέμα του σχολικού εκφοβισμού και μέσα από την αγάπη, την αποδοχή, την ενσυναίσθηση και την καλοσύνη, υψώσαμε τοίχος σε κάθε μορφή βία, εστιάζοντας στην πρόληψη, την ενημέρωση και τη συνεργασία.
Παίξαμε τη μυστική καρδιά, γίναμε μικροί συγγραφείς, γράψαμε μαγικές λέξεις…
Φτιάξαμε τον κύκλο της αγάπης, μετρήσαμε αντίστροφα ( 5-4-3-2-1 ) και μοιραστήκαμε λέξεις και φράσεις που μας έκαναν να νιώσουμε πολύ όμορφα, ενισχύοντας την αυτοπεποίθηση μας.
Γίναμε μια ομάδα μέσα από παιχνίδια συνεργασίας και εμπιστοσύνης, όπως ο καθρέφτης της αγάπης. Γίναμε ζευγάρια, όπου το ένα έγινε ο καθρέφτης του άλλου. Κάθε παιδί που είχε απέναντι του τον καθρέφτη, έκανε μια κίνηση αγάπης και ο καθρέφτης την μιμήθηκε.
Με οδηγό το βιβλίο της Amelie Javaux «Η μέρα που έγινα κι εγώ λύκος», εκδόσεις Δεσύλλας.
Το εκπαιδευτικό πρόγραμμα παρακολούθησαν:
- Τετάρτη 4 Μαρτίου 2026, Β’ τάξη του Δ. Σ. Βουκολιών
- Τετάρτη 18 Μαρτίου 2026, Β΄τάξη του Δ.Σ. Ναύσταθμου Κρήτης
