«Γιατί κλαίμε;»
«Γιατί κλαίμε;», ρωτάει μια μέρα ο Μάριος τη μαμά του. Κι εκείνη αρχίζει να του μιλάει για τα σύννεφα που φέρνουν την καταιγίδα, για τη φουρτουνιασμένη θάλασσα, για τα σεντούκια που κρύβουν τα πιο μεγάλα μυστικά και για τους τοίχους δυσκολίας που κάποιες φορές, είναι ψηλότεροι από το μπόι μας.
Μια βαθιά συζήτηση γύρω από τη συναισθηματική νοημοσύνη βασισμένη στο βιβλίο «Γιατί κλαίμε;» της Fran Pintadera, εκδόσεις Φουρφούρι.
Τα παιδιά έμαθαν ότι τα δάκρυα, όπως και η βροχή, είναι απαραίτητα για να «ποτίζουν» την ψυχή μας και να μας βοηθούν να μεγαλώσουμε.
Παίξαμε ένα διαδραστικό παιχνίδι «Τι χρώμα έχει το δάκρυ σου;» και φτιάξαμε το «Συννεφάκι της βροχής» όπου πάνω του κρεμάσαμε σταγόνες, με λέξεις-προτάσεις ανακούφισης μετά από το κλάμα.
Στόχος μας ήταν να δείξουμε στα παιδιά ότι η Βιβλιοθήκη, είναι ένα καταφύγιο όπου οι ιστορίες των βιβλίων, συναντούν τις δικές μας ιστορίες. Σήμερα όλοι μαζί, φυτέψαμε σπόρους ενσυναίσθησης που ελπίζουμε να ανθίσουν στις καρδιές μας.
Φεύγοντας κάθε παιδί πήρε μαζί του, μια χειροποίητη «σταγόνα-σελιδοδείκτη», σύμβολο της δύναμης που κρύβει η ευαισθησία μας.
- Τετάρτη 22 Απριλίου 2026, Δ΄ Δημοτικού του 8ου Δημοτικού Σχολείου Χανίων
17 στόχοι Βιώσιμης Ανάπτυξης:
Στόχος 17-Συνεργασία για τους Στόχους
Στόχος 4- Ποιοτική Εκπαίδευση
